شکل ماه در شب
شکل ماه در شب
۱۳۹۴-۱۲-۲۳
افتتاح پارک علمی پروفسور بازیما
۱۳۹۵-۰۵-۲۸

گسترش قاره ها

آلفرد وگنر

آلفرد وگنر، در کتابی که در سال 1915 منتشر کرد، اصول عقاید خود را شرح داده است. او معتقد به وجود قاره ای عظیم به نام پانگه آ (به معنای همه ی خشکی ها ) است که در حدود 200 میلیون سال پیش، شروع به قطعه قطعه شدن کرد و سرانجام قاره های امروزی را به وجود آورد. این قاره (پانگه آ) چند میلیون سال بعد مبدل به دو قاره بزرگ لورازیا (Laurasia) و گندوانا (Gondwana) شد که اولی شامل آمریکای شمالی، گرینلند و بیشتر قسمتهای آسیا و اروپای امروزی است و دومی آمریکای جنوبی، آفریقا ، قطب جنوب، هندوستان ، استرالیای کنونی را شامل می شده است. فاصله دو قاره لورازیا و گندوانا را دریایی به نام تتیس (Tethys) پر می کرده است که امروزه دریاهای مدیترانه، مازندران و سیاه را بازمانده های آن می دانند.

دلایلی وجود دارد که ثابت می‌کند خشکی‌های کنونی کره‌ی زمین زمانی یکی بودند

قاره های متحرک

زمین شناسان معتقدند که میلیون‌ها سال پیش زمین تنها از یک قاره تشکیل شده بود. آنان نام این قاره عظیم را «پانگه» گذارده‌اند. پانگه آ درحدود 200 میلیون سال پیش به دو قاره تقسیم شد. زمین شناسان نام‌های «گندووانا» و «لورازیا» را برای این دو قاره برگزیدند. این کشفی بود که توسط وگنر صورت گرفت.

در سال 1915، زمين شناس و هواشناس آلماني آلفرد واگنر (1930-1880) براي اولين بار نظريه حركت قاره اي را ارايه داد. اين نظريه بيان مي كرد كه بخش هايي از پوسته زمين به آهستگي روي هسته مايع حركت مي كند. فسيل ها تأييدي بر نظريه هاي مربوط به ساختمان تکتونیک صفحه و حركت قاره اي هستند.

واگنر گفت كه در 200 ميليون سال قبل يك قاره بسيار بزرگ و اصلي وجود داشته كه او آن را پانگه آ مي نامد. معني پانگه آ -همه، زمين- است. پانگه آ يك قاره بسيار بزرگ بوده كه همه جرم خشكي هاي زمين را شامل مي شده. اين قاره بزرگ در دوره پرمين در دوران ژوراسيك به وجود آمده. در دوران ژوراسيك پانگه آ شروع به تجزيه مي كند و در نتيجه قاره هاي گوندوانالند و لوراسيا شكل مي گيرند و به وسيله درياي تيتيس از هم جدا مي شوند. با پايان دوره كرتاسه اين دو قاره به شكل خشكي هايي از هم جدا شده اند كه شبيه قاره هاي جديد امروزي ما است.

واگنر اين نظريه را در سال 1915 در كتابش "منشأ قاره ها و اقيانوس ها" منتشر كرد. در اين كتاب او همچنين نظريه وجود قاره بسيار بزرگ پانگه آ را ارايه كرد.

مدرك فسيل براي حمايت از نظريه واگنر

ادوارد سوئز (eduard sues) زمين شناس اتريشي اولين كسي بود كه گفت زماني يك پل خشكي بين آمريكاي جنوبي، آفريقا، هند، استراليا و قطب جنوب وجود داشته. او اين توده زميني بزرگ را گوندوانالند نام گذاري كرد (اين نام از بخشي از کشور هند گرفته شده كه فسيل گياه گلوسوپتريس در آن پيدا شد). او گفت كه قاره بسيار بزرگ جنوبي، بعد از اين كه پانگه آ تجزيه شده، شكل گرفته. او دلايلش را بر اساس به دست آمدن گياه گلوسوپتريس در سراسر هند، آمريكاي جنوبي، آفريقاي جنوبي، استراليا و قطب جنوب، استوار كرد.

از طرفي فسيل هاي مزوسوروس (يكي از از اولين خزندگان شناور حتي قديمي تر از دايناسورها) هم در آمريكاي جنوبي و هم آفريقاي جنوبي پيدا شده است. گلوسوپتريس (glossopteris) يك گياه درخت مانند از دوره پرمین است. اين گياه برگ هاي زباني شكل دارد و حدود 12 فوت يا 3.7 متر بلندي دارد. اين گياه، گياه برجسته دوره اي است كه قاره گوندوانا وجود داشته است.

2 دیدگاه ها

  1. رضا توسی گفت:

    می خواستم فقط از شما تشکر کنم. به ما که خیلی خوش گذشت. اصلا فکر نمی کردم این همه با حال باشه 🙂

دیدگاه شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *